جنگ نرم، قبل از جنگ سخت می‌آید

خبرگزاری حوزه | بسم الله الرحمن الرحیم

طبل توخالی

(گفت‌ وگوی استاد و شاگرد)

شاگرد:

استاد، مدتی است یک حرفی بین مردم می‌چرخد، می‌گویند بعضی کشورها با رادارهایشان ابرهای ما را عقیم می‌کنند و نمی‌گذارند باران بیاید، راستش کمی نگرانم، واقعاً چنین چیزی ممکن است؟

استاد لبخند آرامی زد و گفت:
فرزندم، این از همان حرف‌هایی است که زیاد تکرار می‌شود، اما اگر کمی زیر نور علم نگاهش کنی، مثل طبل توخالی است؛ صدا دارد، اما حقیقت چندانی پشت آن نیست.

شاگرد:

یعنی هیچ‌کدام درست نیست؟

استاد:
بیا با هم علمی نگاه کنیم. نگاه کن به این منابع معتبر جهانی:

سازمان جهانی هواشناسی (WMO) در گزارش سال ۲۰۱۸ صریحاً می‌گوید:
اثرات دخالت انسانی در ابرها فقط «محلی و موقتی» است و هیچ مدرکی وجود ندارد که بتوان با آن اقلیم یک منطقه را در بلندمدت تغییر داد.

انجمن هواشناسی آمریکا (AMS) هم در بیانیه رسمی‌اش همین را تأیید می‌کند:
تغییرات، اگر هم رخ دهند، فقط در حد چند درصد و کوتاه‌مدت هستند؛ نه بیشتر.

یکی از مهم‌ترین مرورهای علمی، در Atmospheric Research، نتیجه گرفته:
«۵۰ سال تحقیقات بارورسازی ابرها هیچ اثر پایدار اقلیمی نشان نداده است.»

آکادمی ملی علوم آمریکا هم می‌گوید:
حتی با تکرار عملیات، سامانه‌های ابری دائماً جایگزین می‌شوند و اقلیم را نیروهای بزرگ‌تر جوی کنترل می‌کنند، نه انسان.

شاگرد:
پس چرا این شایعه‌ها این‌قدر فراگیر می‌شود؟

استاد:
چون «ترس» ابزار قدیمی جنگ روانی است. قرآن هم دقیقاً همین را می‌گوید:
إِنَّمَا ذَلِکُمُ الشَّیْطَانُ یُخَوِّفُ أَوْلِیَاءَهُ (آل‌عمران، ۱۷۵)
دشمن همیشه تلاش می‌کند دلهره بیندازد.

رهبر شهید(رضوان الله تعالی علیه) در همین زمینه فرمودند:
«کار دشمن دلهره‌ افکندن است، کار دشمن این است که دلهره بیندازد، بترساند، ناامید کند؛ این کار دشمن است، کار شیطان است…» (دیدار فرماندهان و کارکنان نیروی هوایی ارتش، ۱۳۹۷/۱۱/۱۹)

این یک قاعده تاریخی است؛ جنگ نرم، قبل از جنگ سخت می‌آید.

شاگرد:
پس این بارندگی‌های اخیر را چه کسی رقم می‌زند؟

استاد: لبخند زد و گفت:
باران همیشه ترکیبی از قانون‌های دقیق طبیعت و اراده الهی بوده. قرآن هم به زیبایی اشاره می‌کند که استقامت و پاکی دل، درهای رحمت را می‌گشاید:
وَأَن لَّوِ اسْتَقَامُوا عَلَی الطَّرِیقَةِ لَأَسْقَیْنَاهُم مَّاءً غَدَقًا (جن، ۱۶)
اگر بر راه درست پایداری کنند، آنان را با آب فراوان سیراب می‌کنیم.

و نیز: «وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِیلَ… لَأَکَلُوا مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم» (مائده، ۶۶)

قرآن میان «استقامت» و «برکت‌های طبیعی» پیوند برقرار می‌کند.

شاگرد (با تأمل):
پس یعنی هم علم جای خودش را دارد، هم سنت‌های الهی؟

استاد:
دقیقاً. ما نه باید ساده‌لوح باشیم و هر شایعه‌ای را بپذیریم، نه باید از دشمنی‌ها غافل شویم.

اما حقیقت این است که اقلیم یک کشور را با چند رادار نمی‌شود دستکاری کرد،
ایمان یعنی آرامش در دل طوفانِ شایعات؛
و علم یعنی شناخت سازوکار واقعی طبیعت.

ترس، ابزار سلطه است.
اما آگاهی، ابزار رهایی.

حجت الاسلام یزدان جعفری، معاون آموزش موسسه آموزش عالی علامه طباطبایی(ره) استان کرمانشاه